‘Na een simpele ingreep verlost van de problemen’

Marij van Houts (72) heeft vijf jaar rondgelopen met incontinentieproblemen die van kwaad tot erger gingen. Het begon met het gebruik van dun inlegmateriaal. Dit werd steeds dikker en groter. Op den duur nam Marij zelfs schoon ondergoed en broeken mee, voor als het onderweg mis zou gaan. Na een ingreep zijn alle klachten verdwenen en beseft ze dat haar problemen veel eerder opgelost hadden kunnen worden.  

Het balletje begon te rollen in 2010. Met de klacht ‘urineverlies’ verwees de huisarts Marij door naar de gynaecoloog in Máxima MC. Na verschillende onderzoeken werd duidelijk dat de klachten eenvoudig te verhelpen waren door een kunststof bandje te plaatsen onder de plasbuis. Dit bandje is een soort hangmatje. Als de druk in de buik verhoogt, wordt de plasbuis tegen dit bandje aan gedrukt, waardoor de urine er minder makkelijk door kan.

Toch verdween de operatie op dat moment naar de achtergrond en ging ze eerst verder met bekkenfysiotherapie. Maar al snel werd duidelijk dat ze daar geen baat bij had. Marij bleef daarna nog vijf jaar met de klachten rondlopen. Het urineverlies werd een dagelijks terugkerend probleem. Daarom maakte ze er, uit onzekerheid, een gewoonte van om altijd incontinentiemateriaal bij zich te hebben en ook meerdere keren per dag te vervangen. Het kon de hele dag goed gaan, maar het kon ook na honderd meter lopen fout gaan. “Ik voelde niet wanneer ik urine verloor, het gebeurde gewoon. De controle was ik helemaal kwijt.”

Ingreep van niets
Na vijf jaar maakte Marij een nieuwe afspraak bij de gynaecoloog in het Máxima. “De ingreep heb ik helemaal niet als zwaar ervaren, het is een ingreep van niets. Ik heb alleen wat last van mijn liezen gehad, maar ook dit was zo over. Zelfs de pijnstillers heb ik nauwelijks aangeraakt. Dan kom ik toch tot de conclusie dat ik dit veel eerder had moeten doen. Ik heb veel te lang rondgelopen met klachten die eerder opgelost konden worden.”

Dag incontinentiemateriaal
“Door het jarenlange gebruik van incontinentiemateriaal was het moeilijk om er afscheid van te nemen. Bij de nacontrole vroeg de gynaecoloog dan ook of ik nog incontinentiemateriaal droeg. Dat deed ik dus uit voorzorg. Maar vanaf die controle is ook dat verdwenen. Ik heb het ook niet meer nodig.”