Diverticulitis

Meer weten over diverticulitis

• Wat is de oorzaak van diverticulitis?

  Divertikels ontstaan waarschijnlijk op zwakke plekken in de darmwand die onder verhoogde druk uitstulpen. Vezelarme voeding speelt mogelijk een rol.

  Voeding
  Een vezelarme voeding veroorzaakt waarschijnlijk obstipatie en indirect ook divertikels. Vezels zijn het onverteerbare deel van vruchten, groenten en graanproducten. Sommige vezels lossen op in water en vormen een zachte, geleiachtige substantie in de darmen. Andere vezels komen vrijwel niet-veranderd in de ontlasting terecht. Beide soorten zorgen voor zachte ontlasting en bevorderen de stoelgang. Bij obstipatie moeten de spieren hard werken om de darminhoud uit te persen. Dit veroorzaakt verhoogde druk in de dikke darm.
  
  Ontlasting
  Divertikels kunnen ontsteken als ontlasting achterblijft in de uitstulping en de uitstulping afgesloten raakt. Bacteriën vermenigvuldigen zich dan snel. De kans op achterblijvende ontlasting is het grootst als de ontlasting hard en droog is. Bij zachte ontlasting blijft dit vrijwel nooit gebeuren.

• Wat zijn de klachten bij diverticulitis?

  Het meest voorkomende symptoom is buikpijn, veelal links onder in de buik. Daarnaast kunnen deze klachten optreden:

  • koorts en rillingen

  • misselijkheid en braken

  • obstipatie en buikkrampen

  In ernstige gevallen zijn ook diarree en bloedingen in de endeldarm mogelijk.

• Hoe wordt de diagnose gesteld bij diverticulitis?

  Divertikels worden vaak per toeval ontdekt. Heeft u ernstige klachten die kunnen wijzen op diverticulitis, dan verwijst uw huisarts u door naar een maag-, darm- en leverarts voor verder onderzoek. De diagnose wordt doorgaans gesteld met een van deze onderzoeken:

  • Echografie van de onderbuik: een echografie gebruikt geluidsgolven om de wand van de dikke darm in beeld te brengen. De arts beoordeelt zo de ernst van de ontsteking. Bij ernstig ontstoken divertikels volgt soms ook een CT-scan.

  • CT-scan: een CT-scan maakt röntgenbeelden van de buik. De arts gebruikt deze bij acute, ernstige ontsteking. Hierbij kan soms ook een abces ontstaan: een holte gevuld met pus. De CT-scan laat ook zien of er een gaatje in de darmwand is (perforatie).

  • Coloscopie en sigmoïdoscopie: de arts bekijkt de binnenkant van de dikke darm met een endoscoop, een dunne flexibele slang via de anus. Dit onderzoek wordt meestal gedaan bij aanhoudende klachten of om andere darmaandoeningen uit te sluiten.

• Wat is de behandeling bij diverticulitis?

  Divertikels zelf hoeven niet behandeld te worden. Wel is het belangrijk dat uw ontlasting soepel blijft, zodat er minder kans is op nieuwe ontstekingen. De behandeling van diverticulitis bestaat uit een dieet en soms medicijnen. In ernstige gevallen is een ziekenhuisopname of operatie nodig.

  Voeding
  Heeft u ontstoken divertikels, dan kunt u in principe normaal blijven eten. Bij ernstige ontsteking adviseert de specialist soms een vloeibaar dieet, zodat de darm tot rust kan komen. Na enkele dagen stappen we over naar licht verteerbare voeding.
  
  Medicijnen
  Bij hevige ontsteking en koorts schrijft de arts soms een antibioticum voor. Daarnaast krijgt u vaak een middel om de ontlasting zachter te maken en pijnstillers voor buikpijn en krampen.
  
  Opname in het ziekenhuis
  Bij ernstige klachten of dreigende complicaties is een ziekenhuisopname soms nodig. U houdt bedrust en krijgt via een infuus een antibioticum en indien nodig voeding. Zodra de ontsteking rustiger wordt, bouwt u de voeding langzaam weer op.
  
  Operatie
  Soms leidt diverticulitis tot ernstige complicaties zoals een perforatie of buikvliesontsteking. In dat geval is een operatie noodzakelijk waarbij de chirurg een stuk van de dikke darm verwijdert.