Snel werkende schildklier
De schildklier maakt schildklierhormonen aan. Deze hormonen spelen een belangrijke rol bij de stofwisseling in het lichaam: het omzetten van voedsel in energie. Bij een te snelle werking geeft de schildklier te veel schildklierhormonen af.
Patiëntenfolders
Meer weten over een snel werkende schildklier
Een te snel werkende schildklier (hyperthyreoïdie) kan de volgende klachten veroorzaken:
- hartkloppingen
- koorts
- vermoeidheid
- snelle, regelmatige polsslag
- opgejaagd en/of zenuwachtig gevoel
- stemmingswisselingen
- overmatig transpireren
- trillende handen/vingers
- darmklachten
- diarree/vaker ontlasting
- honger, wat leidt tot vaker en meer eten
- concentratieverlies
- slecht slapen
Een te snel werkende schildklier kan verschillende oorzaken hebben:
- Ziekte van Graves: De meest bekende oorzaak is de ziekte van Graves. Dit is een auto-immuunziekte waarbij het lichaam antistoffen aanmaakt tegen de schildklier. Daardoor maakt de schildklier extra hormonen aan.
- Struma: De schildklier wordt uit zichzelf groter en maakt steeds meer schildklierhormoon aan. De schildklier reageert daarbij niet meer op de seintjes uit de hersenen die aangeven dat er al voldoende schildklierhormonen zijn aangemaakt. Deze zwelling van de schildklier heet struma.
- Ziekte van Quervain: De ziekte van Quervain is een niet-chronische ontsteking van de schildklier. Meestal werkt de schildklier tijdelijk eerst te snel en daarna tijdelijk te traag. Typische klachten zijn pijn die uitstraalt naar de kaakhoeken of naar de oren, koorts en pijn bij het slikken.
- Stille of pijnloze thyreoïditis: Het beeld hiervan lijkt op de ziekte van Quervain, maar bij deze vorm is er geen pijn.
Bij een te snel werkende schildklier is de hoeveelheid schildklierhormoon (vrij T4) te hoog. Om dit af te remmen daalt het hormoon dat de schildklier stimuleert (TSH). In het klinisch laboratorium bepaalt de arts de TSH-waarden in het bloed om vast te stellen of er sprake is van een te snel werkende schildklier. Daarnaast kan een schildklierscintigrafie worden gemaakt om de vorm, werking en ligging van de schildklier te beoordelen.
Er zijn 3 behandelmogelijkheden:
- medicatie
- radioactief jodium
- een operatie, waarbij schildklierweefsel wordt verwijderd