Longontsteking
Longontsteking is een infectie van de longblaasjes en het omringende weefsel. Dit kan in een deel van de long zijn (longkwab), in een gehele long, soms zelfs dubbelzijdig.
Een longontsteking kan goed behandeld worden met antibiotica. Als de ziekte niet tijdig herkend wordt, kunnen de longblaasjes zodanig verzwakken dat het aangedane longweefsel geen zuurstof meer kan opnemen.
Patiëntenfolders
Meer weten over een longontsteking
Heeft u meerdere van deze klachten? Dat kunnen tekenen zijn van een longontsteking:
kortademigheid;
neusvleugelen (vooral bij kinderen);
hoesten, ophoesten van groen of geel sputum;
(hoge) koorts;
pijn, verergerd door diep ademhalen en hoesten;
snelle, oppervlakkige ademhaling;
algeheel gevoel van ziek zijn.
De oorzaak van een longontsteking is een bacterie, virus of een combinatie daarvan. In de meeste gevallen is een bacterie de oorzaak. Maar ook een schimmel of parasiet kunnen de boosdoener zijn. De precieze oorzaak is vaak niet te achterhalen. De bacterie komt uw lichaam binnen als u inademt. Als uw afweer minder goed werkt, kan de bacterie een ontsteking van uw longblaasjes en het weefsel eromheen veroorzaken.
Verschillende dingen vergroten de kans op een longontsteking:
een lage weerstand: een heftige verkoudheid of griep kan overgaan in een longontsteking;
leeftijd: mensen jonger dan 10 en ouder dan 55 hebben meer kans op een longontsteking;
een blijvende longziekte, zoals astma, COPD en bronchiëctasieën;
(mee)roken: rokers hebben een 4 keer zo grote kans op een longontsteking;
luchtvervuiling;
diabetes;
hartproblemen;
ondervoeding;
inslikken van voorwerpen;
verslikken;
verlamming of bewusteloosheid;
slikstoornissen, bijvoorbeeld bij een spierziekte of na een beroerte.
De arts stelt de diagnose op basis van uw klachten en lichamelijk onderzoek. Bij bloedonderzoek zijn verhoogde ontstekingswaarden zichtbaar. Op een longfoto is in het begin soms weinig tot niets te zien. Na enkele dagen is de ontsteking er wel op te zien. Als de arts het opgehoeste slijm microbiologisch onderzoekt (sputumkweek), kan daarin soms de verwekker worden gevonden. Bij hele hoge koorts kan de bacterie soms ook in het bloed worden gevonden (bloedkweek).
De arts start de behandeling met antibiotica. Soms is dit een breedspectrum antibioticum, waar meerdere bacteriën gevoelig voor zijn. Bij voorkeur spoort de arts de verwekker op en geeft gericht antibiotica, per tablettenkuur of via een infuus.
Daarnaast schrijft de arts indien nodig pijnstilling en koortsdempende medicatie voor. Als dat nodig is, wordt u opgenomen in het ziekenhuis en krijgt u zuurstof toegediend. Bij een zeer ernstige longontsteking kan opname op de Intensive Care (IC) nodig zijn. Als de verwekker een zeer besmettelijke bacterie of een virus is, kan het nodig zijn u geïsoleerd te verplegen. De fysiotherapeut helpt u met doorademen en ophoesten. Zodra u koortsvrij bent, wordt bedrust afgebouwd. Het herstel kan langere tijd in beslag nemen. Soms is fysiotherapie na ontslag nog noodzakelijk.