Keelamandelen

De keelamandelen zijn zichtbaar als knobbels links en rechts achter in de keel. De huig, het aanhangsel van het zachte gehemelte, hangt midden tussen de keelamandelen. De keelamandelen vormen slechts een heel klein deel van het totale lymfekliersysteem. Een eventuele verwijdering van de keelamandelen heeft dan ook geen merkbare gevolgen voor de afweer.

Klachten bij volwassenen

Bij een acute ontsteking van de keelamandelen krijgt u last van klachten als terugkerende keelpijn, slikklachten en temperatuurverhoging. De amandelen kunnen ook chronisch ontstoken zijn, wat klachten als moeheid, hangerigheid en verminderde eetlust veroorzaakt. Ontstoken amandelen worden groter. De lymfeklieren in de hals kunnen opgezet raken en pijnlijk aanvoelen.
Bij uitzondering leidt een ontsteking van de keelamandelen tot een abces. Het slikken wordt dan moeilijk. Er ontstaat veel slijm in de mond en de mond gaat moeilijk open. De lymfeklieren in de hals zijn vaak opgezet. Vaak is er ook sprake van koorts.

Klachten bij kinderen

Ontstoken keelamandelen veroorzaken over het algemeen regelmatig keelpijn, moeilijk slikken en soms temperatuurverhoging. De amandelen kunnen ook voortdurend ontstoken blijven, waarbij klachten als verkoudheid met een vieze neus, onrustig slapen, moeheid, hangerigheid, een afgenomen eetlust en een slechte adem kunnen optreden en niet over gaan. Wanneer de klachten niet goed met medicijnen te behandelen zijn, stelt de KNO-arts meestal voor om de keelamandelen weg te halen.

Als bovenstaande klachten niet goed te bestrijden zijn met medicijnen, is het verstandig om de amandelen te verwijderen.