Epilepsie
Epilepsie is een hersenaandoening. De aandoening ontstaat door een plotselinge, tijdelijke verstoring van het elektrisch evenwicht in de hersenen.
Door die verstoring ontstaan aanvallen. De symtomen van een aanval hangen af van de plek waar de elektrische verstoring optreedt en verschillen per persoon. De één raakt bewusteloos, valt en gaat schokken met armen en benen.
Een ander krijgt een vreemd opstijgend gevoel in de maagstreek, heeft even een verminderd bewustzijn en vertoont automatische handelingen, zoals wrijven of mompelen. Weer een ander voelt vreemde tintelingen, hoort vreemde geluiden, is wel bij bewustzijn, maar reageert even niet op de omgeving. Sommige aanvallen bestaan alleen uit even voor zich uit staren en een kort bewustzijnsverlies.
Na een epileptische aanval kan iemand even verward zijn of klachten hebben van vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn of een tijdelijk minder goed functioneren van een arm en/of been.
Patiëntenfolders
Meer weten over epilepsie
Epilepsie wordt vaak door een combinatie van factoren veroorzaakt. Veel vormen ontstaan door aanleg, een hersenziekte of een hersenbeschadiging. Voorbeelden van oorzaken zijn:
een infectie of ziekte tijdens de zwangerschap
zuurstofgebrek tijdens de geboorte
een hersenvliesontsteking
een hersenbeschadiging na een ongeval
een herseninfarct of een hersenbloeding
een hersentumor
Niet iedereen met zo'n oorzaak ontwikkelt epilepsie. Er moet ook altijd een zekere aanleg bijkomen. Slechts een minderheid van de mensen met bijvoorbeeld een doorgemaakt herseninfarct ontwikkelt epilepsie. Een aantal vormen van epilepsie is leeftijdsgebonden. De aanvallen komen dan in een bepaalde leeftijdsperiode voor en kunnen met het ouder worden verdwijnen.
Voor de diagnose epilepsie is een gedetailleerde beschrijving van een aanval nodig. Een video-opname van een aanval kan daarbij helpen. Aanvullende onderzoeken kunnen het vermoeden op epilepsie bevestigen.
Hersenfilmpje – EEG
Met een hersenfilmpje (elektro-encefalogram, afgekort EEG) wordt de elektrische activiteit van de hersenen gemeten. Bij mensen met bewezen epilepsie kan het hersenfilmpje normaal zijn. Op het moment van het hersenfilmpje is namelijk in een deel van de gevallen geen epileptische activiteit zichtbaar.Om een eventuele onderliggende oorzaak te onderzoeken, kan een scan van het hoofd worden gemaakt, zoals een CT-scan of een MRI-scan. Het komt echter vaak voor dat al het aanvullende onderzoek normaal is en dat de diagnose epilepsie op basis van de aanvalsbeschrijving wordt gesteld.
De meest gangbare behandeling voor epilepsie is met medicijnen, ook wel anti-epileptica genoemd. Bij ongeveer 70% van de mensen zijn de epileptische aanvallen goed te onderdrukken met deze medicijnen.
Bij de overige 30% hebben anti-epileptica of combinaties daarvan onvoldoende effect. Dan spreekt men van farmacotherapieresistente epilepsie. Bij sommige mensen met farmacotherapieresistente epilepsie is een operatie mogelijk. Dit geldt als de aanvallen afkomstig zijn van een bepaald gebied in de hersenen dat niet belangrijk is voor het verdere functioneren. De bron van de epilepsie kan dan worden verwijderd.
Andere behandelmogelijkheden voor mensen met farmacotherapieresistente epilepsie zijn in bepaalde gevallen een ketogeen dieet of behandeling via een geïmplanteerde stimulator, de zogeheten nervus vagus stimulatie.
Wanneer moet u de ambulance bellen?
Als een epileptische aanval niet vanzelf stopt binnen 2 minuten, kan valium via een rectiole worden gegeven, clonazepamdruppels in de wangzak of midazolam neusspray. Als de aanval niet over gaat, moet u de ambulance bellen.