Snurken
Snurken ontstaat door een vernauwing in de luchtweg tussen de neusgaten en de stembanden. Meestal betreft het een vernauwing achter de huig — de overgang van de neus- naar de keelholte — of het gebied in de keelholte achter de tong.
Door deze vernauwing ontstaat er bij het inademen een onderdruk in de keel. Daardoor worden het zachte gehemelte met de huig, de tong en de wanden van de keelholte naar elkaar toe gezogen. Ze gaan trillen en veroorzaken zo het snurkgeluid. Snurkgeluiden zijn te vergelijken met het leeglopen van een opgeblazen ballon. Veel lucht stroomt heel snel door een nauwe doorgang. Met als gevolg dat dit nauwe deel gaat trillen en een snerpend geluid maakt.
Patiëntenfolders
Meer weten over snurken
Op oudere leeftijd komt snurken vaker voor en zijn de geluiden vaak harder. De doorsnede van de luchtweg wordt kleiner bij het ouder worden: vetweefsel hoopt op en het slijmvlies van de keelholte wordt dikker. Bovendien worden slijmvliezen, net als de huid, slapper op oudere leeftijd. Daardoor kunnen ze makkelijker gaan trillen.
Snurken wordt bevorderd door:
Slapen op de rug. Hierdoor zakken het zachte gehemelte, de huig en de tong naar achteren.
Een van nature lang en vrij slap zacht gehemelte en huig.
Verslapping van de spieren van het zachte gehemelte, de huig en de tong door oververmoeidheid of ouder worden. Alcohol en bepaalde medicijnen (slaapmiddelen, kalmerende middelen) verminderen de spanning in deze spieren.
Voortdurende irritatie van de keel door roken of brandend maagzuur. Dit kan de wand van de keelholte verdikken en de doorgang nauwer maken.
Overgewicht. Hierbij worden de wanden van de keelholte ook dikker.
Vergrote keel- en/of neusamandelen. Dit komt vooral bij kinderen voor.
Een te nauwe neusholte door zwelling van het neusslijmvlies (bij verkoudheid en allergie), door poliepen (met vocht gevulde uitstulpingen van het neusslijmvlies) of door scheefstand van het neustussenschot. Hierdoor ontstaat een te lage luchtdruk in de keelholte bij het inademen.
De KNO-arts bekijkt of leefstijlfactoren het snurken kunnen verklaren en vraagt naar andere mogelijke oorzaken. De arts vraagt ook of er ademstops (apneu's) voorkomen en of u last heeft van vermoeidheid of slaperigheid. Lees meer over slaapapneu.
De neus en keel worden uitgebreid onderzocht op vernauwingen. De KNO-arts gebruikt hiervoor bijna altijd een dunne endoscoop. Dit is niet belastend.
Bij het vermoeden of uitsluiten van apneu's kan een slaaponderzoek worden aangevraagd (polygrafie). U slaapt dan gewoon thuis, met een aantal stickers en bandjes op het lichaam. De uitslag wordt daarna in het ziekenhuis uitgelezen.
In een aantal gevallen wordt een slaapendoscopie aangevraagd. De KNO-arts brengt u kortdurend in slaap via een infuus. Daarna onderzoekt de arts met een dunne endoscoop waar het snurkgeluid precies ontstaat. Dit om goede aanknopingspunten te vinden voor de behandeling.
Als de KNO-arts de oorzaak van het snurken heeft vastgesteld, kan een behandeling volgen.
Voorkomen van snurken
Met de volgende maatregelen kunt u snurken mogelijk zelf voorkomen of verminderen:
Vermijd alcoholgebruik vanaf 2 uur voor het slapen.
Neem geen zware maaltijd vlak voor het slapen.
Stop met roken.
Streef naar een gezond lichaamsgewicht door gezond te eten en voldoende te bewegen. Een maatstaf hiervoor is uw BMI.
Zorg voor een regelmatig leefpatroon, waarbij slaapmiddelen en kalmerende middelen niet meer nodig zijn.
Hulpmiddelen bij snurken
Er zijn verschillende hulpmiddelen ontwikkeld om snurken tegen te gaan:
Kinbanden om de mond gesloten te houden.
Plastic spreiders om de neus open te houden.
Elektrische apparaten die een signaal geven als het snurken begint.
Een tennisbal in de rug van de pyjamajas om te voorkomen dat u op uw rug gaat liggen.
Deze middelen werken slechts zelden. Het enige effect is vaak een verstoorde nachtrust en slaperigheid overdag.
Operatieve behandeling bij snurken
Soms zit de oorzaak van het snurken in de neus. Het verhelpen van een verstopping kan dan raadzaam zijn. Bij kinderen (en soms ook bij volwassenen) is snurken vaak goed te behandelen door de keel- en/of neusamandelen te verwijderen.
In een aantal gevallen wordt snurken veroorzaakt door een te nauwe overgang van de neusholte naar de keelholte, de ruimte achter het zachte gehemelte en de huig. Dit kan operatief worden verholpen. De KNO-arts legt altijd de voor- en nadelen van zo'n operatie uit.
Niet-operatieve behandeling bij snurken
Een niet-operatieve behandeling is een kunststof plaatje dat over de tanden wordt geklemd en de onderkaak naar voren houdt tijdens de slaap. Dit heet een MRA-prothese. De MRA is effectief bij snurken dat ontstaat ter hoogte van het zachte gehemelte en de huig, én op het niveau van de achterkant van de tong en het strottenklepje. De MRA-prothese moet elke nacht gedragen worden.